All-on-4 przeciwwskazania - kiedy zmienia się plan

All-on-4 przeciwwskazania – kiedy klinika zmienia plan leczenia?

All-on-4 przeciwwskazania nie oznaczają automatycznej rezygnacji z implantów: klinika ocenia stan zapalny, wynik badania CBCT, cukrzycę, leki i warunki gojenia, a następnie ustala bezpieczniejszą kolejność leczenia. ITI podkreśla, że plan implantologiczny wymaga indywidualnej oceny zdrowia oraz kontroli po leczeniu (źródło: ITI, 2025).

W praktyce najczęściej nie zmieniamy celu leczenia, lecz drogę do niego. Pacjent może najpierw potrzebować terapii chorób przyzębia, poprawy higieny, konsultacji diabetologicznej albo dodatkowej diagnostyki. Dopiero potem zespół ocenia, czy można wykonać cztery implanty i most stały, czy rozsądniejsze będzie etapowanie zabiegów.

„Plan leczenia implantologicznego powinien uwzględniać indywidualne czynniki zdrowotne pacjenta, diagnostykę i późniejszą opiekę podtrzymującą.” – parafraza zaleceń ITI International Team for Implantology, informacje dla pacjentów, 2025

Najważniejsza zasada: nie odstawiaj samodzielnie leków przeciwkrzepliwych, przeciwpłytkowych ani wpływających na metabolizm kości. O zmianie postępowania decyduje lekarz wykonujący zabieg razem z lekarzem prowadzącym.

Stan zapalny dziąseł i kości wymaga oceny przed implantacją, ponieważ aktywna infekcja utrudnia przewidywalne gojenie.
Cukrzyca wymaga analizy kontroli choroby, leczenia farmakologicznego i możliwości regularnych wizyt kontrolnych.
Palenie tytoniu oraz używanie e-papierosów z nikotyną zwiększa ryzyko problemów z tkankami wokół implantów.
Bisfosfoniany i inne leki antyresorpcyjne wymagają dokładnego wywiadu o nazwie preparatu, drodze podania i czasie terapii.
Bruksizm może zmienić projekt mostu, liczbę wizyt kontrolnych oraz zalecenie stosowania szyny ochronnej.

Czy przeciwwskazania do All-on-4 zawsze wykluczają leczenie?

Nie, przeciwwskazania do All-on-4 to czynniki ryzyka, które mogą prowadzić do odroczenia, zmiany zakresu lub rezygnacji z konkretnej techniki, a nie zawsze z implantów jako takich. Decyzję klinika opiera na badaniu, CBCT, wywiadzie oraz konsultacjach medycznych – nie na jednej diagnozie wpisanej w ankiecie.

Czym różni się czasowe odroczenie od trwałego ograniczenia?

Czasowe odroczenie oznacza, że najpierw trzeba usunąć przyczynę ryzyka, na przykład wyleczyć ropień, ustabilizować choroby przyzębia albo uzupełnić diagnostykę. Trwałe ograniczenie występuje wtedy, gdy ryzyko zabiegu lub późniejszego utrzymania implantów pozostaje zbyt wysokie mimo przygotowania.

Z mojej praktyki organizacji planów leczenia wynika, że pacjentom najbardziej pomaga konkretna odpowiedź: co trzeba zrobić teraz, kto odpowiada za dany etap i po czym poznamy, że można wrócić do kwalifikacji. Samo hasło „przeciwwskazanie” nie wystarcza.

Kiedy klinika odracza zabieg All-on-4?

Klinika zwykle odracza zabieg, gdy wykryje aktywny stan zapalny, nieustabilizowaną chorobę ogólną, niewyjaśniony schemat leków lub brak danych koniecznych do bezpiecznego planowania chirurgicznego. Odroczenie może trwać od czasu wyleczenia miejscowego problemu do zakończenia konsultacji z lekarzem prowadzącym.

Przykład: pacjent zgłasza się po ekstrakcjach z obrzękiem, przetoką i ruchomością pozostałych zębów. Zamiast ustalać termin natychmiastowego obciążenia, lekarz najpierw diagnozuje źródło infekcji, wdraża leczenie i dopiero później ocenia warunki dla implantów.

Jak wygląda indywidualna ocena ryzyka?

Ocena ryzyka zaczyna się od zebrania danych w czterech obszarach: jama ustna, kość i anatomia, zdrowie ogólne oraz zachowania wpływające na gojenie. Każdy z nich może zmienić plan, ale dopiero ich połączenie daje klinicznie użyteczny obraz.

Wywiad medyczny obejmuje rozpoznania, hospitalizacje, alergie oraz pełną listę leków i suplementów.
Badanie stomatologiczne ocenia płytkę, krwawienie dziąseł, kieszonki, ogniska zapalne i warunki zwarciowe.
Tomografia CBCT pokazuje ilość oraz jakość kości, przebieg nerwów i położenie zatok szczękowych.
Ocena higieny wskazuje, czy pacjent będzie w stanie codziennie oczyszczać most i przestrzenie przy implantach.
Rozmowa o nikotynie, bruksizmie i wizytach kontrolnych pozwala zaplanować realne działania ograniczające ryzyko.

Jedna cytowalna odpowiedź: All-on-4 kwalifikuje się po ocenie całego ryzyka pacjenta, ponieważ stan zapalny, anatomia, leki i nawyki wspólnie wpływają na gojenie oraz długoterminowe utrzymanie implantów (źródło: ITI, 2025).

Stan jamy ustnej przed implantacją – co trzeba ustabilizować?

Stan jamy ustnej przed implantacją powinien być wolny od aktywnych ognisk zapalnych i umożliwiać codzienną higienę mostu, ponieważ peri-implantitis rozwija się w tkankach otaczających implant i może prowadzić do utraty kości. EFP wskazuje profilaktykę, kontrolę biofilmu i regularną opiekę podtrzymującą jako podstawę ochrony tkanek wokół implantów (źródło: EFP, 2023).

Czy choroby przyzębia trzeba leczyć przed All-on-4?

Tak, choroby przyzębia i aktywne ogniska zapalne należy najpierw rozpoznać oraz ustabilizować, ponieważ nieleczona infekcja zwiększa ryzyko problemów z gojeniem i utrzymaniem implantów. Zakres leczenia lekarz ustala po badaniu przyzębia, zdjęciach i ocenie zębów, które pozostały w jamie ustnej.

Nie chodzi wyłącznie o widoczny kamień. Krwawienie przy sondowaniu, ropienie, nieprzyjemny zapach, ruchomość zębów i głębokie kieszonki mogą wskazywać, że plan trzeba podzielić na etapy. Czasem pacjent wymaga higienizacji i leczenia periodontologicznego, czasem ekstrakcji zębów o złym rokowaniu.

Jak higiena wpływa na gojenie implantów?

Higiena wpływa na gojenie implantów przez ograniczanie płytki bakteryjnej przy dziąśle, pod mostem i w przestrzeniach międzyzębowych. Po odbudowie All-on-4 pacjent potrzebuje narzędzi dobranych do konstrukcji, zwykle szczoteczki miękkiej, szczoteczek jednopęczkowych oraz irygatora używanego zgodnie z instrukcją zespołu.

Przykład praktyczny: przy moście stałym pacjent nie oczyści powierzchni pod przęsłem zwykłą nicią. Klinika pokazuje użycie nawlekacza, szczoteczki międzyzębowej o dobranym rozmiarze albo irygatora, a potem sprawdza technikę podczas kontroli.

Czy bruksizm zmienia projekt odbudowy?

Tak, bruksizm może zmienić projekt odbudowy, ponieważ zaciskanie i zgrzytanie zwiększają obciążenie implantów, śrub oraz materiału mostu. Lekarz analizuje zwarcie, objawy starcia i poranne napięcie mięśni, a następnie może zalecić szynę ochronną oraz częstsze kontrole.

Profesjonalna higienizacja zmniejsza ilość złogów, które podtrzymują zapalenie dziąseł i utrudniają ocenę tkanek.
Leczenie periodontologiczne stabilizuje choroby przyzębia przed rozpoczęciem chirurgii implantologicznej.
Instruktaż higieny pokazuje konkretne miejsca pod mostem, których pacjent nie widzi w lustrze.
Szyna relaksacyjna może chronić odbudowę u osoby z potwierdzonym bruksizmem, jeśli lekarz uzna ją za wskazaną.
Wizyty podtrzymujące pozwalają wykryć krwawienie, złogi i pierwsze objawy peri-implantitis zanim problem się pogłębi.

„Zapobieganie chorobom wokół implantów opiera się na kontroli biofilmu, rozpoznaniu czynników ryzyka i stałej opiece podtrzymującej.” – parafraza stanowiska European Federation of Periodontology, 2023

Cukrzyca, leki i implanty – kiedy potrzebna jest konsultacja lekarska?

Cukrzyca, leki przeciwkrzepliwe i bisfosfoniany nie są oceniane według jednego uniwersalnego progu, lecz na podstawie aktualnego stanu zdrowia, historii gojenia, rodzaju terapii i planowanego zabiegu. Polskie Towarzystwo Diabetologiczne zaleca indywidualizację opieki nad osobą z cukrzycą oraz regularną aktualizację zaleceń klinicznych (źródło: PTD, 2025).

Czy cukrzyca wyklucza All-on-4?

Nie, cukrzyca nie wyklucza automatycznie All-on-4, ale zespół ocenia kontrolę choroby, gojenie, stan jamy ustnej, leki i możliwość regularnych kontroli. W razie potrzeby implantolog kontaktuje się z lekarzem prowadzącym, ponieważ zalecenia diabetologiczne wymagają aktualnej weryfikacji (źródło: Polskie Towarzystwo Diabetologiczne, 2025).

Pacjent powinien powiedzieć o epizodach niedocukrzenia, infekcjach, zmianie leków oraz pomiarach, które omawia z diabetologiem. Nie należy przenosić schematu postępowania od znajomego: insulina, leki doustne, dieta i dodatkowe choroby mogą istotnie zmieniać przygotowanie wizyty.

Czy leki przeciwkrzepliwe trzeba odstawić przed zabiegiem?

Nie, leków przeciwkrzepliwych ani przeciwpłytkowych nie wolno odstawiać samodzielnie przed zabiegiem, ponieważ decyzja zależy od przyczyny ich stosowania, rodzaju preparatu i ryzyka zakrzepowego. Implantolog ustala postępowanie z lekarzem prowadzącym lub specjalistą, który zlecił lek.

Przykład: pacjent przyjmuje apiksaban po zakrzepicy, a inny kwas acetylosalicylowy po procedurze kardiologicznej. Oba przypadki wymagają rozmowy o wskazaniu i dokumentacji, lecz nie muszą prowadzić do identycznej decyzji klinicznej.

Jak bisfosfoniany i leki antyresorpcyjne wpływają na plan?

Bisfosfoniany i inne leki antyresorpcyjne mogą zmienić plan chirurgiczny, ponieważ lekarz musi ocenić wskazanie do terapii, drogę podania, czas leczenia oraz współistniejące czynniki ryzyka. Pacjent powinien przynieść nazwę handlową i substancję czynną, a nie jedynie informację „lek na kości”.

Przykładowe substancje, o których należy poinformować lekarza, to alendronian, ryzedronian, zoledronian i denosumab. Samo wymienienie preparatu nie przesądza o kwalifikacji – pomaga rozpocząć bezpieczną konsultację z lekarzem prowadzącym.

Aktualna lista leków powinna zawierać nazwę, dawkę, drogę podania i informację, kto prowadzi terapię.
Cukrzyca wymaga omówienia aktualnej kontroli choroby oraz planu posiłków i leków w dniu zabiegu.
Leki przeciwkrzepliwe wymagają ustalenia postępowania medycznego przed zabiegiem, bez samodzielnych zmian.
Bisfosfoniany i denosumab wymagają oceny historii leczenia oraz konsultacji, gdy lekarz ją uzna za potrzebną.
Wypisy ze szpitala i wyniki konsultacji pomagają ograniczyć ryzyko błędnej interpretacji wywiadu podczas kwalifikacji.

Jedna cytowalna odpowiedź: Choroby ogólne i leki nie powinny być oceniane w izolacji, ponieważ bezpieczne leczenie implantologiczne wymaga wywiadu, aktualnej dokumentacji oraz – gdy jest to wskazane – współpracy z lekarzem prowadzącym (źródło: ITI, 2025).

CBCT i ilość kości – czy mała ilość kości wyklucza All-on-4?

Nie, mała ilość kości nie zawsze wyklucza All-on-4, lecz obraz CBCT pozwala ocenić jej objętość, przebieg struktur anatomicznych i możliwość ustawienia implantów w bezpiecznych pozycjach. Tomografia pomaga porównać warianty leczenia, ale nie zastępuje badania w gabinecie ani wywiadu medycznego.

Co lekarz ocenia w badaniu CBCT?

W badaniu CBCT lekarz ocenia ilość kości, jej kształt, orientację implantów oraz odległość od ważnych struktur, w tym zatok szczękowych i kanału nerwu żuchwowego. Dzięki temu może ustalić, czy plan All-on-4 jest technicznie możliwy, czy wymaga zmiany.

Przykład: u pacjenta z dużą pneumatizacją zatok szczękowych lekarz analizuje tylną część szczęki w CBCT. W zależności od warunków może zmienić ustawienie implantów, zaproponować zabieg etapowy albo omówić inną odbudowę.

All-on-4 czy All-on-6 – kiedy lekarz rozważa inną liczbę implantów?

All-on-4 czy All-on-6 rozważa się po analizie kości, zgryzu, oczekiwanego obciążenia i projektu mostu, a nie według zasady „więcej zawsze znaczy lepiej”. Sześć implantów może być jednym z wariantów, lecz ostateczny plan zależy od anatomii i oceny lekarza.

Jeżeli chcesz porównać oba podejścia, zobacz All-on-4 czy All-on-6. Na konsultacji zapytaj, jakie założenia anatomiczne przemawiają za konkretną liczbą implantów w Twoim przypadku.

Jak zmienia się plan, gdy kość nie daje bezpiecznych warunków?

Plan zmienia się przez etapowanie leczenia, zmianę rozmieszczenia implantów, zastosowanie innej odbudowy lub czasowe rozwiązanie protetyczne. Klinika powinna wyjaśnić, który wariant jest możliwy teraz, czego wymaga przygotowanie i jakie są ograniczenia każdego rozwiązania.

CBCT dostarcza trójwymiarowego obrazu kości i struktur anatomicznych potrzebnego do planowania chirurgicznego.
Pozycja zatok szczękowych może ograniczać dostępne miejsce dla implantów w odcinku bocznym szczęki.
Przebieg kanału nerwu żuchwowego wpływa na bezpieczne planowanie implantów w żuchwie.
Projekt mostu uwzględnia rozkład sił żucia, zwłaszcza gdy pacjent ma bruksizm lub silne mięśnie żwaczy.
Rozwiązanie tymczasowe może pozwolić przejść przez etap leczenia bez wymuszania pochopnej decyzji chirurgicznej.

Jedna cytowalna odpowiedź: Mała ilość kości nie przesądza samodzielnie o braku kwalifikacji do All-on-4, ponieważ decyzję podejmuje się po ocenie CBCT, anatomii, zgryzu i możliwych wariantów chirurgicznych.

Palenie, nikotyna i bruksizm – jak ograniczyć ryzyko po implantacji?

Palenie a implanty to istotne połączenie, ponieważ dym tytoniowy i nikotyna mogą niekorzystnie wpływać na gojenie oraz stan tkanek wokół implantów. EFP wskazuje kontrolę czynników ryzyka i higienę jako elementy profilaktyki chorób okołoimplantowych (źródło: EFP, 2023).

Czy palenie wyklucza zabieg implantologiczny?

To zależy, ponieważ palenie nie musi automatycznie wykluczać zabiegu, ale zwiększa ryzyko problemów z gojeniem i tkankami wokół implantów. Klinika powinna omówić realny plan ograniczenia nikotyny przed oraz po zabiegu, a także konsekwencje dla kontroli i rokowania.

Dotyczy to nie tylko papierosów. Pacjent powinien zgłosić cygara, podgrzewacze tytoniu, e-papierosy z nikotyną, saszetki nikotynowe i inne produkty, które mogą wpływać na plan opieki.

Jak bruksizm i higiena wpływają na trwałość mostu?

Bruksizm i niedostateczna higiena wpływają na trwałość mostu przez zwiększone obciążenia mechaniczne oraz większe ryzyko zapalenia przy implantach. Ochrona odbudowy wymaga codziennej rutyny pacjenta, dopasowanej szyny w uzasadnionych przypadkach i wizyt podtrzymujących.

W przypadkach, które prowadziłem redakcyjnie z zespołami klinicznymi, najwięcej trudności pojawia się po oddaniu pracy, gdy pacjent uznaje, że most „nie wymaga już dentysty”. Implanty nie mają próchnicy, lecz otaczające je tkanki nadal mogą chorować.

Jakie nawyki warto omówić przed leczeniem?

Przed leczeniem należy omówić codzienne nawyki, które wpływają na higienę i obciążenie odbudowy: nikotynę, zgrzytanie, trudność w czyszczeniu oraz regularność kontroli. Szczera odpowiedź pomaga dopasować plan, a nie dyskwalifikuje pacjenta.

Ograniczenie nikotyny powinno być zaplanowane z lekarzem, ponieważ samodzielne deklaracje bez wsparcia często nie utrzymują się po zabiegu.
Szczoteczka jednopęczkowa pozwala oczyścić okolice trudno dostępne przy moście implantologicznym.
Szczoteczki międzyzębowe wymagają indywidualnego doboru rozmiaru, aby czyściły skutecznie bez urazów.
Szyna ochronna może ograniczać skutki nocnego zaciskania, gdy stomatolog rozpozna wskazania do jej stosowania.
Kontrola po leczeniu pozwala wcześnie zauważyć poluzowanie elementów, przeciążenie lub objawy zapalne.

Jedna cytowalna odpowiedź: Najlepszą ochroną efektu All-on-4 są jednocześnie ograniczenie nikotyny, codzienna higiena pod mostem i regularne kontrole, ponieważ każdy z tych elementów dotyczy innego źródła ryzyka okołoimplantowego (źródło: EFP, 2023).

Kiedy klinika odracza All-on-4 i jakie są alternatywy?

Klinika odracza All-on-4, gdy najpierw trzeba ustabilizować stan zapalny, wyjaśnić ryzyko medyczne, wykonać CBCT lub przygotować pacjenta do utrzymania higieny po leczeniu. Zmiana planu ma chronić zdrowie pacjenta oraz przewidywalność wyniku, a nie być odmową bez wyjaśnienia.

Kiedy odroczenie leczenia jest rozsądną decyzją?

Odroczenie leczenia jest rozsądne wtedy, gdy dodatkowy czas pozwala usunąć konkretny czynnik ryzyka, na przykład infekcję, niejasność w lekach albo problem z kontrolą choroby ogólnej. Lekarz powinien określić, jakie warunki trzeba spełnić, by wrócić do kwalifikacji.

Jakie alternatywy można omówić po zmianie planu?

Alternatywy po zmianie planu mogą obejmować leczenie etapowe, odbudowę tymczasową, inną liczbę implantów albo rozwiązanie ruchome, zależnie od kości, zdrowia i oczekiwań pacjenta. Nie każda alternatywa będzie odpowiednia, dlatego porównanie powinno zawierać ograniczenia, wizyty i zasady higieny.

Pacjent może zacząć od strony All-on-4 – kwalifikacja i leczenie, ale decyzję powinien podjąć po badaniu. W przypadku cukrzycy pomocne będzie także omówienie zaleceń z lekarzem prowadzącym oraz materiał leczenie stomatologiczne przy cukrzycy.

Jakie pytania zadać przed akceptacją planu?

Pierwszy krok to poprosić lekarza o wyjaśnienie, co konkretnie zmienia ryzyko w Twoim przypadku i jaki jest kolejny etap. Dobra rozmowa obejmuje zarówno procedurę chirurgiczną, jak i codzienne obowiązki po oddaniu mostu.

Zapytaj, czy aktywny stan zapalny został wyleczony i jakie badanie potwierdza stabilizację sytuacji.
Zapytaj, co pokazało CBCT w odniesieniu do kości, zatok szczękowych lub kanału nerwu żuchwowego.
Zapytaj, czy Twój lek wymaga konsultacji z lekarzem prowadzącym i kto koordynuje tę decyzję.
Zapytaj, jaki plan higieny pod mostem masz wykonywać rano i wieczorem po zakończeniu leczenia.
Zapytaj, ile wizyt kontrolnych przewiduje klinika w pierwszym roku oraz jakie objawy wymagają szybkiego kontaktu.

Jedna cytowalna odpowiedź: Odroczenie All-on-4 jest elementem bezpiecznego planu, gdy pozwala wyleczyć infekcję, doprecyzować ryzyko lekowe lub przygotować warunki anatomiczne i higieniczne do trwałego leczenia.

Jak przygotować się do kwalifikacji implantologicznej?

Do kwalifikacji implantologicznej przygotuj aktualną listę leków, informacje o chorobach, wypisy, wyniki konsultacji oraz dane o paleniu i wcześniejszym gojeniu po zabiegach. Komplet dokumentów skraca czas potrzebny na decyzję i umożliwia lekarzowi bezpieczniejsze ustalenie kolejności leczenia.

Co zabrać na konsultację All-on-4?

Na konsultację zabierz dokumentację medyczną i stomatologiczną, która pokazuje aktualne leczenie oraz historię chorób. Jeśli masz wcześniejsze zdjęcia RTG lub CBCT, przynieś je wraz z opisem, choć lekarz może zlecić nowe badanie dostosowane do planowania implantów.

Jak przygotować listę leków i chorób?

Pierwszy krok to spisać wszystkie leki na recepcie, preparaty bez recepty, suplementy i zastrzyki wraz z dawką oraz nazwiskiem lekarza prowadzącego. Nie pomijaj leków przyjmowanych „tylko czasem”, ponieważ także one mogą mieć znaczenie dla krzepnięcia, sedacji lub gojenia.

Jak przygotować jamę ustną przed wizytą?

Przed wizytą nie maskuj objawów i nie podejmuj samodzielnie antybiotykoterapii ani zmian leków. Zgłoś krwawienie dziąseł, ból, ropień, ruchomość zębów, trudności w higienie oraz reakcje po wcześniejszych zabiegach – te informacje pomagają zaplanować leczenie stanów zapalnych.

Lista leków powinna zawierać substancje przeciwkrzepliwe, przeciwpłytkowe, antyresorpcyjne oraz preparaty stosowane w cukrzycy.
Wypisy szpitalne powinny obejmować szczególnie leczenie kardiologiczne, onkologiczne, diabetologiczne i zabiegi związane z kością.
Informacja o paleniu powinna wskazywać rodzaj produktu nikotynowego oraz częstotliwość jego używania.
Opis wcześniejszego gojenia po ekstrakcjach może pomóc lekarzowi zidentyfikować potrzebę dodatkowej ostrożności.
Lista pytań od pacjenta pomaga porównać warianty leczenia i uniknąć akceptowania planu pod presją czasu.

Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z implantologiem ani lekarzem prowadzącym. Dane o lekach, chorobach i zaleceniach diabetologicznych należy aktualizować przed każdą kwalifikacją.

Najczęściej zadawane pytania

Czy cukrzyca jest przeciwwskazaniem do All-on-4?

Nie, cukrzyca nie jest automatycznym przeciwwskazaniem do All-on-4. Lekarz ocenia aktualną kontrolę choroby, stan jamy ustnej, gojenie, leki i możliwość kontroli po zabiegu. W razie potrzeby konsultuje plan z lekarzem prowadzącym.

Czy palenie wyklucza implanty?

To zależy, ponieważ palenie zwiększa ryzyko problemów z gojeniem i tkankami wokół implantów, ale nie zawsze kończy kwalifikację. Klinika powinna omówić ograniczenie nikotyny oraz wymagania dotyczące higieny i kontroli. Trzeba zgłosić także e-papierosy i saszetki nikotynowe.

Czy trzeba leczyć stan zapalny przed implantami?

Tak, aktywny stan zapalny w jamie ustnej zwykle wymaga ustabilizowania przed planowanym leczeniem implantologicznym. Lekarz ustala zakres po badaniu, ocenie przyzębia i diagnostyce obrazowej. Dotyczy to między innymi ropni, zapalenia dziąseł i chorób przyzębia.

Czy leki przeciwkrzepliwe trzeba odstawić przed All-on-4?

Nie, nie wolno samodzielnie odstawiać leków przeciwkrzepliwych ani przeciwpłytkowych. Postępowanie zależy od leku, wskazania i ryzyka zakrzepowego, dlatego ustala je lekarz wykonujący zabieg z lekarzem prowadzącym. Na wizytę przynieś pełną listę preparatów i dawek.

Czy mała ilość kości zawsze wyklucza All-on-4?

Nie, mała ilość kości nie zawsze wyklucza All-on-4. Badanie CBCT pozwala ocenić anatomię, ilość kości, zatoki szczękowe i przebieg nerwu, a następnie omówić dostępne warianty. Czasem potrzebne jest etapowanie lub zmiana projektu leczenia.

Czy bruksizm jest przeciwwskazaniem do implantów?

Bruksizm nie zawsze wyklucza implanty, ale może zwiększać obciążenia mostu, śrub i implantów. Lekarz ocenia zgryz oraz objawy zaciskania, a następnie może zalecić szynę ochronną i częstsze kontrole. Kluczowe jest przestrzeganie zaleceń po leczeniu.

Źródła i literatura

Jacek